Over Inbereik
Hallo, ik ben Marty
Ik heb Inbereik Coaching opgestart in 2015
Ik ben tevreden met wat ik heb bereikt:
Hoofd van Marty (denken)
|
Hart van Marty (voelen)
|
Lijf van Marty (ervaren)
|
| ✓ Verantwoordelijk
✓ Doelmatig ✓ Organiseren ✓ Concreet ✓ Creatief ✓ Persoonlijke ontwikkeling ✓ Beelddenker
|
✓ Betrokken zonder mezelf te verliezen
✓ Passie voor man, dochter, zoon, familie & vrienden ✓ Verbinding met mensen & teamcoach ✓ Zelfstandig (soms met een hulplijn) ✓ Intuïtief & gevoelsmatig ✓ Loyaal & tevreden ✓ Humor relativeert ik maak zware zaken lichter
|
✓ Muziek luisteren & een luisterend oor
✓ Mijn lijf als een kasteel behandelen ✓ Samen zijn ✓ Wandelen & hardlopen ✓ Skiën met gezin en vrienden ✓ Gezond eten soms genieten buiten de schijf van 5 ✓ Genieten
|
Wensen die binnen je bereik zijn, liggen in de cirkel van invloed. Veel wensen heb ik bereikt maar dat heeft me veel gekost. Als ik had geweten wat ik nu weet, dan had ik vroeger beter voor mezelf gezorgd.
Hoofd
In mijn hoofd
Metafoor Kasteel op zolder
Er was eens een dame die op de zolderkamer van haar kasteeltoren woonde. Dagelijks keek ze langs de kantelen naar buiten en zag ze meer mensen waar alleen maar het licht op zolder scheen. Jaar in en jaar uit. Ze wist niet dat ze eigenaar was van het hele kasteel. Ze had de trap naar beneden wel gezien. Maar als ze de deur opende zag de trap er donker, diep en verlaten uit. De verleiding was er wel om naar beneden af te dalen. Ze herinnerde zich uit haar jeugd de mooie kamers beneden in het kasteel. Als kind kwam ze overal in het kasteel. De tuinkamer met de openslaande deuren en hoe ze dan de tuin inliep. Heerlijk geurende seringenbomen, rozen en pas gemaaid gras. Hoe ze van beneden liggend in het gras met een grasspriet in haar mond naar boven keek, naar de ramen achter de kantelen. Toen op een dag had ze een afspraak met de hoofdmeester. Hij maakte haar bewust dat ze voor het hele kasteel moest zorgen en niet alleen de zolderkamer. Ze vroeg zich af “Wat heb ik al die jaren gedaan?”.
Deze metafoor werd voorgelezen tijdens het college van de opleiding Mastercoach. Het verhaal raakte mij zo diep dat ik moest huilen tijdens het college met circa 70 andere mensen in de zaal. Ik herkende het in mijn hoofd zijn en dat ik niet goed voor mijn hart en lijf zorgde.
Ben jij veel in je hoofd?
Hart
Accepteren wat is
Mijn zoon heeft in 2014 type 1 diabetes gekregen. Dit is een pittige chronische auto-immuun ziekte. Elke dag zonder vakanties moet hij een aantal malen bloedprikken om zijn glucose gehalte te meten. Altijd koolhydraten tellen wat hij in zijn mond stopt. Hij dient zichzelf insuline toe met een pomp. Dit verlies van zijn gezondheid heb ik een plekje moeten geven. Dat is acceptatie van wat is. Voor mij is het een rouwverwerking geweest die niet te vergelijken is met het verlies van mijn ouders, schoonmoeder, schoonzus, neven & nichten of andere geliefden die te jong zijn gegaan. Het verlies van zijn gezondheid en de dagelijkse angst voor complicaties had op mijn leven veel impact. Ik was compleet uit balans. Daar had ik thuis en op het werk veel last van. Uiteraard is het vrijgeven van een kind met diabetes nog lastiger dan bij een gezonde puber. Samen hebben we goede gesprekken over zijn eigen verantwoordelijkheid. Dit proces gaat niet vanzelf en is voor ons samen een hele uitdaging geweest. Ik ben heel trots over hoe hij in het leven staat en met zijn T1D omgaat. Hij is heel vrolijk en heeft dezelfde soort humor als ik. Samen plagen we heel wat af. Gezondheid blijft het belangrijkste in je leven. Mijn wens is dat de medische wetenschap nog snellere stappen maakt in het proces van type 1 naar type geen. Er zijn mooie ontwikkelingen en hopelijk zijn er in de toekomst voor hem meer mogelijkheden naar een onbekommerd en gezonder leven. Ziek worden is iets wat je niet altijd kan voorkomen en dan ligt het buiten je cirkel van invloed. Buiten je bereik. Ik heb geleerd om te accepteren wat is.
Als je gezond bent heb je veel wensen, als je ziek bent heb je er maar een!
Lijf
Fysieke signalen ervaren
Stress
Zelf ben ik wel eens ziek geworden van de stress. De laatste keer dat het me overkwam zag ik het helemaal niet aankomen. Duizelingen en kramp op de borst. Onderzoek in het ziekenhuis wees niets uit. Gelukkig heeft een fysiotherapeut mij goed geconfronteerd met mijn gedrag. “Ben je altijd zo in je hoofd?” vroeg hij op de eerste afspraak. Dat was wel een eye-opener voor mij. Ik was geheel voorbij gegaan aan mezelf en wat IK nodig had. Nu zorg ik goed voor mezelf en geef ik op tijd mijn grenzen aan. De fysieke signalen van mijn lijf neem ik nu heel serieus. Daardoor bereik ik mijn persoonlijke wensen en dat geeft mij een tevreden gevoel.
Ontspannen
Mijn ontspanning vind ik in dagelijks muziek luisteren en naar concerten gaan. Muziek is voor mij het ultieme gevoel van geluk. Geen dag zonder koffie en muziek. Op vakantie gaan staat hoog op de agenda thuis. Met het hele gezin skiën, met mijn vriendin in Oostenrijk wandelen tot een paar daagjes samen met mijn man even uit de dagelijkse beslommeringen. Tuinieren is ook ontspanning voor mij. Dat houdt in lekker met plantjes aan de slag en zeker geen onkruid verwijderen tussen tegels, daar vind ik niks ontspannend aan maar een taak die moet.
Sporten
Graag ga ik dagelijks wandelen, wekelijks hardlopen en jaarlijks minimaal een keer skiën en wandelen in de bergen. De fiets is een prima middel om op vakantie de omgeving te verkennen en hier in de omtrek van onze woning is er veel natuurgebied.
Tevredenheid
Hoe bereik ik tevredenheid?
Het is het gevoel dat ik heb als ik:
- aan tafel zit met mijn gezin, familie & vrienden
- als ik wandel of hardloop in een mooi natuurgebied
- als ik terugkijk met mijn man op de vakanties van het afgelopen jaar
- terugkijk op de mooie opleiding die ik heb afgerond voor mijn persoonlijke & professionele ontwikkeling
- werk aan de fijne baan die heb als teamcoach/leidinggevende van twee teams
- denk aan het concert waar ik met mijn dochter ben geweest
- een heerlijk bakkie koffie van mijn zoon krijg
- met mijn vriendin prachtige diepgaande gesprekken heb over wat ons bezig houdt
- verbinding voel met mooie mensen
Dat gun ik een ander ook!
Werk Teamcoach
Door mijn ervaring binnen het bedrijfsleven kan ik mij inleven in wat er speelt op de werkvloer. In 1988 ben ik gestart bij mijn huidige werkgever. Sinds 2009 ben ik coachend leidinggevende van twee teams. Door het coachend leidinggeven kan ik de controle loslaten en mensen bewust maken van hun talenten. Dan kan iemand groeien naar eigen ontwikkeling. In 2017 en 2018 heb ik van mijn team hoge scores mogen ontvangen in het medewerker tevredenheidsonderzoek. Hier ben ik heel dankbaar voor en supertrots op.
Opleiding
Voor mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling ben ik in 2014 opleidingen gaan zoeken die bij mij passen. Het Europees Instituut is een onderdeel van de Baak. In Driebergen heb ik de tweejarige opleiding practitioner- en Mastercoach gevolgd. De opleiding is Stir, NOBCO en post-HBO erkend. Ik ben per 1 januari 2019 aangesloten bij de Nederlandse Orde van Beroepscoaches (NOBCO).
Tot slot
Mijn moeder heeft bij ons huwelijk in 1989 een mooi gedicht geschreven met wensen voor ons geluk, liefde, leuke vrienden en hoop. Als afsluiting schreef zij dit:
“Wij wensen jullie alle geluk en alle goede dingen
Maar het allermooiste in deze tijd
Dat is het woordje tevredenheid
Op een lang en gelukkig leven”


